Love is Blind: Polska. Czemu wszyscy to oglądają?

Love is Blind Polska — na czym polega fenomen programu?

Najkrócej: Love is Blind Polska działa, bo łączy prosty haczyk z bardzo mocnymi emocjami. Uczestnicy randkują w kabinach, słyszą się, ale się nie widzą. Dopiero po zaręczynach spotykają się twarzą w twarz, a później sprawdzają, czy deklaracje z zamkniętej kabiny wytrzymają codzienność, rodzinę, stres i fizyczną obecność drugiej osoby.

Według oficjalnego opisu Netflixa polscy single najpierw randkują, zakochują się i zaręczają, zanim kiedykolwiek zobaczą się na żywo. W obsadzie prowadzących są Zosia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona, a sam format Netflix klasyfikuje jako reality TV, eksperyment społeczny, program randkowy i rozrywkowy.

Dlaczego ten format jest tak prosty, a jednak skuteczny?

Bo opiera się na jednym pytaniu, które rozumie każdy: czy można zakochać się bez patrzenia na wygląd? Nie trzeba znać całej historii reality show, żeby wejść w temat. Widz od razu łapie zasady gry.

I tu jest pierwszy powód popularności. Program nie wymaga dużego skupienia jak serial kryminalny, ale daje coś, co ludzie lubią komentować:

• pierwsze wrażenie z rozmowy,
• czerwone flagi w relacji,
• zbyt szybkie deklaracje,
• nieporadne flirty,
• moment spotkania twarzą w twarz,
• reakcje rodzin,
• decyzję przy ołtarzu.

To jest format, który sam produkuje tematy do rozmów. Oglądasz odcinek i od razu masz opinię. Nawet jeśli nie chcesz jej mieć.

Love is Blind Polska jako temat do rozmowy, nie tylko program

W praktyce wiele osób nie ogląda takich formatów wyłącznie po to, żeby „poznać historię miłosną”. Ogląda je, bo chce być w obiegu. Kiedy znajomi, TikTok, Facebook, Instagram i portale zaczynają komentować uczestników, program zmienia się w społeczny skrót: albo oglądasz i rozumiesz memy, albo wypadasz z rozmowy.

To ważne, bo polska edycja Love is Blind trafiła w moment, w którym widzowie są przyzwyczajeni do komentowania wszystkiego na bieżąco. Nie czekamy już na recenzję po finale. Reakcje pojawiają się po pierwszych odcinkach, po zwiastunie, po jednym zdaniu uczestnika, po jednym spojrzeniu.

Onet przypominał, że na Netflixie 6 maja 2026 roku pojawiło się pierwszych pięć odcinków programu, a format polega na budowaniu relacji w kabinach, bez wiedzy o wyglądzie drugiej osoby. Dalej są oświadczyny, spotkanie twarzą w twarz, wspólne mieszkanie, poznawanie bliskich i finałowa decyzja przed ołtarzem.

Czy popularność widać w danych?

Tak. To nie jest tylko wrażenie z social mediów. W oficjalnym rankingu Netflix Top 10 dla Polski za tydzień 18–24 maja 2026 Love Is Blind: Poland: Season 1 było na 1. miejscu wśród seriali, a przy tytule widniały 3 tygodnie obecności w zestawieniu. Filmweb już wcześniej pisał, że w tygodniu 4–10 maja 2026 polska edycja programu przyciągnęła tylu widzów, że trafiła na pierwsze miejsce wśród najchętniej oglądanych seriali tygodnia na Netfliksie.

To pokazuje, że temat nie żyje tylko w wąskiej bańce fanów reality show. Love is Blind Polska stało się produkcją, którą ogląda się, komentuje, krytykuje i podaje dalej.

Dlaczego ludzie oglądają Love is Blind Polska, nawet jeśli się tego wstydzą?

Najczęściej są trzy powody: ciekawość, emocje i możliwość oceniania cudzych decyzji z bezpiecznej kanapy. To brzmi brutalnie, ale tak właśnie działa duża część reality show.

Oglądamy, bo chcemy zobaczyć, czy to naprawdę „zadziała”

Pierwszy magnes jest prosty: czy ktoś faktycznie może zbudować poważną relację bez wyglądu? W czasach aplikacji randkowych, zdjęć, filtrów i szybkiego przesuwania profili to pytanie działa mocniej, niż mogłoby się wydawać.

Love is Blind Polska odwraca zwyczajną kolejność. Normalnie najpierw widzimy twarz, styl, ciało, gesty. Dopiero później przychodzi rozmowa. Tutaj rozmowa jest pierwsza, a wygląd zostaje odłożony na później.

I to jest ciekawy test dla widza. Człowiek zaczyna się zastanawiać:

• czy sam dałby radę tak randkować?
• czy głos i rozmowa wystarczyłyby do zakochania?
• czy wygląd naprawdę schodzi na drugi plan?
• czy deklaracje bez spotkania są romantyczne, czy raczej ryzykowne?

To nie są pytania z kosmosu. One dotykają normalnego życia, tylko są podane w telewizyjnie podkręconej formie.

Oglądamy dla dramy, ale nie tylko dla dramy

WP Film ujęło to bardzo celnie: realizacyjnie program nie odstaje od zagranicznych edycji, kamera jest blisko bohaterów, a montaż wyciąga spięcia i konflikty, bo właśnie dla „dobrej dramy” ogląda się takie formaty.

I jasne, drama jest paliwem. Bez niej taki program byłby po prostu serią długich rozmów. Ale w polskiej edycji działa też coś jeszcze: widzowie próbują rozpoznać, kto jest szczery, kto gra, kto nie radzi sobie z emocjami, a kto za szybko deklaruje wielkie rzeczy.

To trochę jak oglądanie cudzej randki z możliwością pauzy, przewijania i komentowania. W realnym życiu nie wypada siedzieć przy stoliku obok i analizować, czy ktoś dobrze prowadzi rozmowę. W reality show widz dostaje na to pełne przyzwolenie.

Oglądamy, bo cringe bywa dziwnie wciągający

Spider’s Web, w tekście Anny Bortniak, pisał wprost, że seans programu wywołał silne zakłopotanie i był „niezręczny”. I to też jest ważna część fenomenu. Nie każdy widz ogląda Love is Blind Polska z zachwytem. Część ogląda z zażenowaniem, część z ciekawością, część po to, żeby kręcić głową.

To zjawisko ma nawet swoją popkulturową logikę: „hate-watching”, czyli oglądanie czegoś, co nas drażni, ale nie umiemy przestać. NaTemat już przy starcie programu sugerowało, że część widzów może właśnie tak reagować na polską edycję, bo pierwsze zapowiedzi obiecywały intensywne emocje i mocne charaktery.

Najważniejsze jest jednak to, że cringe nie musi oznaczać porażki programu. Czasem wręcz przeciwnie. Jeśli widz czuje niezręczność, komentuje, wysyła fragment znajomym i wraca do kolejnego odcinka, format spełnił swoje zadanie.

Co recenzenci mówią o Love is Blind Polska?

Opinie są podzielone, i właśnie dlatego ten program dobrze pracuje w popkulturze. Gdyby wszyscy uznali go za świetny albo wszyscy za fatalny, rozmowa szybko by się skończyła. Tymczasem recenzje pokazują kilka różnych warstw: produkcyjną, społeczną, emocjonalną i obyczajową.

WP Film: dobry montaż i bliskość kamery

WP Film zwróciło uwagę, że realizacja polskiej wersji nie wypada gorzej niż zagraniczne edycje. W tekście podkreślono bliskość kamery, naturalniejsze zachowania uczestników po wyjściu z kabin oraz montaż, który wyłuskuje konflikty i podkręca emocje.

To ważny argument, bo polskie adaptacje globalnych formatów często startują z łatką: „pewnie będzie taniej, sztuczniej i mniej efektownie”. W przypadku Love is Blind Polska ta obawa nie do końca się sprawdziła. Program wygląda jak część większej, rozpoznawalnej marki Netflixa, a nie jak prowizoryczna kopia.

Praktyczny wniosek dla widza? Jeśli ktoś lubi zagraniczne edycje, polska wersja raczej nie odstraszy go samą realizacją. Problemem może być raczej to, czy zaakceptuje uczestników, ich język, tempo relacji i emocjonalną intensywność.

Elle: sceptycyzm, który zmienił się w wciągnięcie

Elle opisało zupełnie inną reakcję: początkowy sceptycyzm i założenie, że to będzie kolejny ustawiony program bez związku z realnym życiem, a potem zaskoczenie, bo seans okazał się wciągający.

To dobry przykład, dlaczego Love is Blind Polska może łapać także osoby, które na co dzień nie śledzą reality show. Nie trzeba wierzyć w cały eksperyment. Wystarczy, że człowiek chce sprawdzić, czy uczestnicy naprawdę są tak otwarci, czy emocje są wiarygodne, czy da się kibicować parom mimo sztucznej konstrukcji programu.

W praktyce to działa podobnie jak w wielu popkulturowych hitach: widz wchodzi „na chwilę”, żeby zobaczyć, o co chodzi, a potem zostaje, bo chce wiedzieć, co będzie dalej.

GQ: program jako opowieść o polskiej męskości

GQ poszło głębiej i potraktowało program jako pretekst do rozmowy o kondycji współczesnej męskości. W recenzji zwrócono uwagę na napięcie między tradycyjnym modelem faceta, który chce żony, dzieci i poczucia bycia potrzebnym, a rzeczywistością, w której stary model męskości już nie działa.

To jest jeden z ciekawszych tropów. Love is Blind Polska nie pokazuje tylko tego, kto z kim się zaręczy. Ono pokazuje też język, którym ludzie mówią o bliskości, rodzinie, roli kobiety, roli mężczyzny, atrakcyjności i odpowiedzialności.

I tu widz często reaguje najmocniej. Nie dlatego, że ktoś powiedział jedno niezręczne zdanie, ale dlatego, że to zdanie przypomina mu coś z prawdziwego życia: randki, rozmowy ze znajomymi, rodzinne oczekiwania, presję ślubu albo lęk przed samotnością.

Sympatia/Onet: fascynacja, strach i potrzeba trwałych relacji

W opinii opublikowanej w serwisie Sympatia/Onet mocno wybrzmiewa ambiwalencja: z jednej strony fascynacja szczerością uczestników, którzy mówią o potrzebie małżeństwa, rodziny i bliskości, z drugiej obawa o osoby po trudnych doświadczeniach. W tekście przywołano też opinię socjolożki Marii Paciorek, że zaręczyny kilku par można odczytywać jako sygnał kryzysu samotności oraz silnej potrzeby trwałych relacji.

To dobrze tłumaczy, czemu Love is Blind Polska nie jest tylko „programem o randkach”. Dla wielu widzów to wygodny punkt wyjścia do rozmowy o tym, czy ludzie naprawdę chcą jeszcze małżeństwa, czy randkowanie stało się zbyt płytkie i czy samotność nie pcha nas czasem w zbyt szybkie decyzje.

Czy warto obejrzeć polską edycję Love is Blind?

Krótka odpowiedź: tak, jeśli interesuje cię popkultura, relacje, reality show albo po prostu chcesz zrozumieć, o czym mówią inni. Nie, jeśli drażni cię telewizyjne podkręcanie emocji, szybkie deklaracje i montaż nastawiony na napięcie.

Szybka decyzja: dla kogo jest Love is Blind Polska?

Jeśli jesteś takim widzem	Czy warto oglądać?	Dlaczego
Lubisz reality show i randkowe eksperymenty	Tak	Dostajesz emocje, konflikty, szybkie zwroty i temat do rozmów
Oglądasz popkulturę głównie „żeby wiedzieć, o co chodzi”	Tak	Program jest mocno komentowany, więc szybko wchodzi do socialowych dyskusji
Szukasz spokojnego, subtelnego programu o relacjach	Raczej nie	Format jest intensywny i z założenia podkręcony
Interesuje cię psychologia randkowania	Tak, ale z dystansem	Można obserwować mechanizmy relacji, ale to nadal telewizja
Nie znosisz cringe’u i niezręcznych scen	Ostrożnie	Część odbioru opiera się właśnie na niezręczności
Chcesz obejrzeć coś lekkiego po pracy	Tak	Nie wymaga dużego skupienia, ale łatwo wciąga

Czy Love is Blind Polska jest dobre, czy po prostu głośne?

Najuczciwiej powiedzieć: jedno i drugie, zależnie od oczekiwań. To nie jest produkcja, którą warto oceniać jak klasyczny serial fabularny. Tutaj nie chodzi o dopracowany scenariusz, tylko o mechanizm społeczny: co ludzie mówią, gdy nie widzą drugiej osoby, jak szybko budują wyobrażenia i co się dzieje, kiedy rzeczywistość zderza się z fantazją.

Jeśli ktoś oczekuje subtelnej opowieści o miłości, może się rozczarować. Jeśli jednak chce zobaczyć, jak działa współczesny format randkowy i dlaczego widzowie tak łatwo angażują się w cudze wybory, Love is Blind Polska daje sporo materiału.

Ile czasu trzeba poświęcić?

Filmweb podaje, że sezon ma 11 odcinków, a odcinek trwa około 57 minut. To nie jest więc szybki film na jeden wieczór. W praktyce najlepiej oglądać to partiami, bo zbyt wiele odcinków naraz może zwyczajnie zmęczyć: emocjonalnie, dialogowo i społecznie.

Najlepszy sposób? Obejrzeć 1–2 odcinki i sprawdzić, czy wchodzisz w ten rytm. Jeśli po pierwszym spotkaniu w kabinach masz ochotę przewijać, prawdopodobnie format nie jest dla ciebie. Jeśli natomiast zaczynasz typować pary i łapiesz się na komentowaniu, program już cię ma.

Jak oglądać Love is Blind Polska krok po kroku, żeby wyciągnąć z tego więcej niż dramę?

To może brzmieć zabawnie, ale taki format naprawdę lepiej ogląda się z pewnym dystansem. Wtedy nie zostaje tylko „ale cringe”, lecz też kilka ciekawych obserwacji o relacjach i popkulturze.

Krok 1: nie traktuj programu jak dokumentu o miłości

To reality show, nie neutralne badanie społeczne. Uczestnicy są prawdziwi, emocje mogą być prawdziwe, ale wszystko przechodzi przez dobór scen, montaż, tempo odcinka i konstrukcję formatu.

Dlatego podstawowa zasada brzmi: oglądaj ludzi, ale pamiętaj o produkcji. Jeśli ktoś wypada źle w jednej scenie, nie znaczy to automatycznie, że znasz całą osobę. Widz dostaje wycinek.

Krok 2: zwracaj uwagę na tempo deklaracji

Najciekawsze w Love is Blind Polska nie jest samo pytanie, kto się komu spodoba. Ciekawsze jest to, jak szybko uczestnicy przechodzą od pierwszej rozmowy do wielkich słów.

Warto obserwować:

• kto mówi konkretnie, a kto używa samych haseł,
• kto słucha, a kto tylko czeka na swoją kolej,
• kto idealizuje drugą osobę po kilku rozmowach,
• kto mówi o małżeństwie jak o celu samym w sobie,
• kto potrafi rozmawiać o trudnych rzeczach bez uciekania w żart.

Tu wiele osób robi błąd jako widzowie: oceniają tylko „chemię”. Tymczasem w tym formacie dużo ważniejsze jest to, czy rozmowa ma treść, czy jest tylko emocjonalnym przyspieszeniem.

Krok 3: oddziel sympatię do uczestnika od sensu jego decyzji

Można kogoś lubić i jednocześnie uważać, że podejmuje fatalną decyzję. Można komuś współczuć i równocześnie widzieć czerwone flagi. Reality show często miesza te dwie rzeczy, bo pokazuje ludzi w sytuacjach dużego napięcia.

Praktyczna zasada dla widza: nie pytaj tylko „czy ja go/ją lubię?”, ale też:

• czy ta para umie rozmawiać o konflikcie?
• czy obie strony chcą podobnego życia?
• czy tempo relacji nie przykrywa realnych różnic?
• czy ktoś nie myli bliskości z presją?

Krok 4: sprawdzaj, co komentują recenzenci, a co widzowie

Recenzje firm i portali pomagają złapać szerszy obraz. WP Film patrzy na realizację i montaż. GQ widzi temat męskości. Elle pokazuje wciągający potencjał formatu. Spider’s Web mocno akcentuje niezręczność. Sympatia/Onet zwraca uwagę na potrzebę trwałych relacji i lęk przed zranieniem.

Dopiero razem te perspektywy pokazują, czemu Love is Blind Polska jest tak nośne. To nie tylko randki. To też rozmowa o tym, czego oczekujemy od partnera, jak mówimy o emocjach i jak łatwo oceniamy innych, gdy sami siedzimy bezpiecznie poza kadrem.

Najczęstsze błędy w ocenianiu Love is Blind Polska

Widzowie często podchodzą do takich programów skrajnie: albo „wszystko ustawione”, albo „to prawdziwa miłość”. Obie reakcje są za proste.

Błąd 1: zakładanie, że wszystko jest fałszywe

Oczywiście program jest zmontowany. Oczywiście produkcja wybiera sceny. I oczywiście format wymusza tempo. Ale to nie znaczy, że każda emocja jest udawana.

Lepiej przyjąć bardziej rozsądne założenie: emocje mogą być prawdziwe, ale sytuacja jest sztuczna. To zmienia sposób oglądania. Nie trzeba wierzyć we wszystko bezkrytycznie, ale nie trzeba też od razu odbierać uczestnikom autentyczności.

Błąd 2: ocenianie relacji po jednej scenie

Jedno niezręczne zdanie nie mówi wszystkiego. Jedna dobra rozmowa też nie mówi wszystkiego. W Love is Blind Polska łatwo złapać się na szybkim osądzie, bo montaż prowadzi widza od reakcji do reakcji.

Rozsądniej patrzeć na powtarzalne wzory:

• czy ktoś regularnie unika odpowiedzialności?
• czy ktoś stale bagatelizuje emocje drugiej osoby?
• czy ktoś umie przeprosić?
• czy para rozmawia o konkretach, czy tylko o wielkich deklaracjach?
• czy napięcie rośnie, czy jest rozwiązywane?

To są lepsze sygnały niż jedna scena wyrwana z odcinka.

Błąd 3: mylenie rozrywki z poradnikiem randkowym

To ważne: polska edycja Love is Blind może dawać ciekawe obserwacje, ale nie powinna być instrukcją randkowania. W prawdziwym życiu nikt nie musi zaręczać się po kilku intensywnych rozmowach. Nikt nie musi przyspieszać relacji tylko dlatego, że program robi z tego dramaturgię.

Najzdrowsze podejście? Oglądać, komentować, wyciągać obserwacje, ale nie brać formatu jako modelu do kopiowania.

Błąd 4: zapominanie, że uczestnicy zostają z konsekwencjami

Dla widza to odcinek, mem, komentarz. Dla uczestników to twarz, nazwisko, reakcje znajomych, rodziny i internetu. Sympatia/Onet słusznie zwraca uwagę na pytanie, co stanie się z osobami, które mają za sobą trudne doświadczenia, jeśli program ponownie wystawi je na zranienie.

Dlatego warto komentować z dystansem. Można analizować zachowania, ale nie trzeba robić z uczestników tarczy do zbiorowego odreagowania.

Co Love is Blind Polska mówi o współczesnych randkach?

Najciekawsze w tym programie jest to, że on pokazuje nie tylko uczestników, ale też widzów. To, co nas śmieszy, irytuje albo wzrusza, sporo mówi o naszych własnych oczekiwaniach.

Chcemy bliskości, ale boimy się ryzyka

W programie mocno widać napięcie między pragnieniem trwałej relacji a strachem przed zranieniem. Ludzie chcą być wybrani, zauważeni, potraktowani poważnie. Jednocześnie wejście w relację oznacza ryzyko: odrzucenia, rozczarowania, kompromisu, utraty kontroli.

To dlatego Love is Blind Polska działa nie tylko jako rozrywka. Widzowie widzą w nim przerysowaną wersję normalnych dylematów: czy zaufać, kiedy powiedzieć za dużo, kiedy postawić granicę, kiedy ktoś jest szczery, a kiedy tylko dobrze mówi.

Wygląd niby nie ma znaczenia, ale jednak wraca

Hasło programu sugeruje, że miłość może być „ślepa”. Tyle że po spotkaniu twarzą w twarz wygląd, gesty, zapach, sposób poruszania się i zwykła fizyczna obecność wracają do gry.

I to jest chyba najbardziej uczciwy punkt całego formatu. Program nie udowadnia prosto, że wygląd nie ma znaczenia. Raczej pokazuje, że sama rozmowa może stworzyć silne wyobrażenie, ale potem trzeba je skonfrontować z prawdziwym człowiekiem.

Reality show obnaża język relacji

GQ zwróciło uwagę na męskie wzorce, żarty, deklaracje i trudność w budowaniu bliskości poza tradycyjnymi rolami. To jeden z powodów, dla których dyskusja wokół programu bywa tak gorąca. Widzowie nie komentują tylko uczestników. Komentują też znane sobie schematy.

Ktoś słyszy w programie tekst, który przypomina mu dawną randkę. Ktoś inny widzi presję ślubu. Jeszcze ktoś łapie się na tym, że sam podobnie ocenia ludzi po kilku zdaniach. Właśnie wtedy popkultura staje się ciekawsza niż sam odcinek.

FAQ

Czy Love is Blind Polska jest na faktach?

To reality show z udziałem prawdziwych uczestników, ale nie dokument. Emocje mogą być autentyczne, jednak widz ogląda wersję zmontowaną przez produkcję, z wybranymi scenami i określonym tempem narracji.

Gdzie oglądać Love is Blind Polska?

Program jest dostępny na Netflixie. Oficjalna strona Netflixa opisuje go jako polski randkowy eksperyment z Zosią Zborowską-Wroną i Andrzejem Wroną w obsadzie prowadzących.

Czy Love is Blind Polska warto obejrzeć?

Warto, jeśli lubisz reality show, tematy relacji, randkowe eksperymenty i programy, które potem żyją w social mediach. Jeśli nie znosisz niezręcznych scen i telewizyjnej dramy, możesz szybko się zmęczyć.

Ile odcinków ma Love is Blind Polska?

Filmweb podaje, że pierwszy sezon ma 11 odcinków, a średni czas odcinka to około 57 minut.

Dlaczego Love is Blind Polska jest tak popularne?

Bo łączy prostą zasadę, emocje, szybkie decyzje, randki, konflikty i temat, który każdy rozumie: czy da się zakochać bez wyglądu. Do tego program trafił wysoko w rankingach Netflixa w Polsce.

Czy Love is Blind Polska pokazuje prawdziwe relacje?

Pokazuje prawdziwych ludzi w bardzo nienaturalnych warunkach. Dlatego można z niego wyciągnąć ciekawe obserwacje o rozmowie, samotności i oczekiwaniach, ale nie warto traktować go jako wzoru budowania związku.

Czy polska edycja Love is Blind różni się od zagranicznych?

Podstawowy mechanizm jest taki sam: rozmowy bez widzenia się, zaręczyny, spotkanie, test relacji i decyzja. Różnica polega głównie na języku, uczestnikach, polskich kodach kulturowych i tym, jak widzowie rozpoznają w nich własne społeczne schematy.

Czy Love is Blind Polska to bardziej romans czy drama?

Jedno i drugie, ale drama jest bardzo ważnym paliwem programu. WP Film zwracało uwagę, że montaż mocno wydobywa napięcia i konflikty, bo to one napędzają oglądanie takich formatów.

Love is Blind Polska ogląda się nie tylko po to, żeby sprawdzić, kto z kim będzie. Ogląda się je, bo program dotyka kilku prostych, ale mocnych tematów: samotności, potrzeby bliskości, presji małżeństwa, atrakcyjności, nieporadności w rozmowie i naszej ogromnej chęci oceniania cudzych wyborów. Czy to format idealny? Nie. Czy bywa niezręczny? Bardzo. Ale właśnie dlatego działa: daje emocje, tematy do rozmów i lustro, w którym widać nie tylko uczestników, lecz także widzów.

Źródła

• Netflix — oficjalna karta programu „Love Is Blind: Poland”, opis formatu, gatunek i prowadzący.
• Netflix Tudum Top 10 Poland — ranking seriali w Polsce za tydzień 18–24 maja 2026.
• Filmweb — „Netflix: polski Top 10 tygodnia – Love is Blind triumfuje”, dane o popularności w tygodniu 4–10 maja 2026.
• WP Film — recenzja „Kredyty, traumy i cringe. Oto Love is Blind: Polska”, uwagi o realizacji, kamerze i montażu.
• Elle — recenzja polskiej edycji, perspektywa sceptycznego widza, którego program wciągnął.
• Spider’s Web Rozrywka — Anna Bortniak, opinia o niezręczności i emocjach podczas seansu.
• GQ Polska — analiza programu przez pryzmat współczesnej męskości i ról społecznych.
• Sympatia/Onet — opinia o fascynacji, obawach o uczestników i potrzebie trwałych relacji.
• Onet Kultura — opis zasad programu, debiutu polskiej edycji i pierwszych odcinków na Netflixie.