Randkowanie po rozstaniu. Kiedy to za szybko, a kiedy już czas?

Kiedy randkowanie po rozstaniu ma sens?

Najlepszym sygnałem nie jest brak jakichkolwiek emocji wobec byłego partnera. Takie oczekiwanie bywa nierealne, zwłaszcza po długim związku. Znacznie ważniejsze jest to, czy przeszłość nadal steruje twoimi obecnymi decyzjami.

Możesz być gotowy na poznawanie nowych osób, nawet jeśli czasami wraca smutek, żal albo wspomnienia. Dobra różnica wygląda tak: pamiętasz poprzedni związek, ale nie potrzebujesz nowej osoby po to, aby natychmiast przestać o nim myśleć.

Badania nad relacjami rozpoczynanymi niedługo po rozstaniu pokazują przy tym coś ważnego: szybkie wejście w nową relację nie oznacza automatycznie gorszego funkcjonowania. W badaniach Claudii Brumbaugh i R. Chrisa Fraleya osoby, które stosunkowo szybko zaczynały nową relację, nie wypadały jednoznacznie gorzej od tych, które czekały dłużej. Autorzy podkreślali jednak ograniczenia badań, dlatego wyników nie należy zamieniać w zasadę „im szybciej, tym lepiej”.

W praktyce oznacza to jedno: nie potrzebujesz obowiązkowego okresu samotności, ale potrzebujesz choć odrobiny uczciwości wobec siebie i osoby, którą zaczynasz poznawać.

Kalendarz czy gotowość? Szybki test sytuacji

Zamiast pytać wyłącznie „ile czasu minęło?”, sprawdź, jak wygląda kilka obszarów twojego życia.

Sytuacja	Raczej możesz spróbować	Lepiej jeszcze zwolnić
Powód randkowania	Ciekawią cię nowi ludzie	Nie wytrzymujesz samotności
Myśli o byłej osobie	Wracają, ale nie sterują dniem	Sprawdzasz ją, analizujesz i czekasz na kontakt
Nowa osoba	Chcesz ją naprawdę poznać	Ma zastąpić byłego partnera
Odrzucenie	Byłoby przykre, ale do przyjęcia	Potwierdziłoby twoje poczucie bezwartościowości
Tempo znajomości	Możesz poznawać kogoś spokojnie	Potrzebujesz natychmiastowej bliskości
Powrót byłego	Potrafisz ocenić go racjonalnie	Jedna wiadomość wywróciłaby wszystko

Jedna odpowiedź z prawej strony nie oznacza, że nie wolno ci iść na randkę. Jeżeli jednak prawie cała tabela opisuje twoją sytuację, nowa znajomość może zostać obciążona problemami poprzedniego związku jeszcze zanim zdąży się naprawdę rozpocząć.

Kiedy jest jeszcze za wcześnie?

Za wcześnie jest przede wszystkim wtedy, gdy nowa osoba ma wykonać konkretną pracę emocjonalną za ciebie.

Pierwszym sygnałem jest randkowanie dla zazdrości. Jeśli wybierasz miejsce, robisz zdjęcie albo myślisz o nowym znajomym głównie przez pryzmat tego, co pomyśli były partner, to poprzednia relacja nadal znajduje się w centrum wydarzeń.

Podobnie wygląda sytuacja, gdy każda nowa osoba jest natychmiast porównywana do ex. Jeden jest mniej zabawny, druga mniej spontaniczna, ktoś ma inny sposób pisania wiadomości. Porównania czasami pojawiają się automatycznie, jednak problem zaczyna się wtedy, gdy przestajesz oceniać człowieka jako osobną osobę.

Kolejny sygnał to gwałtowna potrzeba bliskości. Po rozstaniu brakuje nie tylko partnera. Znika codzienny kontakt, wspólne posiłki, wiadomości rano, plany na weekend i wiele małych rytuałów. Dlatego łatwo pomylić tęsknotę za znaną codziennością z gotowością na nową relację.

Nie oznacza to jednak, że przed pierwszą randką masz całkowicie „przepracować” poprzedni związek. To pojęcie często tworzy dodatkową presję. Wystarczy, że nowy człowiek nie staje się lekiem, zemstą ani zastępstwem.

Po czym poznać, że możesz zacząć randkować?

Jednym z najlepszych sygnałów jest zwykła ciekawość.

Nie myślisz: „muszę w końcu kogoś znaleźć”. Bardziej: „ciekawe, kogo poznam”.

To niewielka różnica w słowach, ale duża różnica w nastawieniu.

Dobrym znakiem jest również to, że potrafisz mówić o poprzedniej relacji bez potrzeby prowadzenia wielogodzinnego procesu przeciwko byłemu partnerowi. Możesz powiedzieć, że związek się skończył, że był dla ciebie ważny albo że rozstanie było trudne. Nie musisz natomiast przedstawiać nowej osobie całej historii zdrad, konfliktów i wzajemnych pretensji podczas pierwszej kawy.

Pomaga także uporządkowanie własnej historii. Badanie Jolanty Czarneckiej i Jerzego Trzebińskiego przeprowadzone wśród 422 młodych kobiet po zakończeniu relacji wykazało, że narracyjne opisanie zakończonego związku wiązało się z lepszym rozumieniem przeszłości i wyobrażaniem sobie przyszłych bliskich relacji. Ponieważ badanie dotyczyło konkretnej grupy, nie należy automatycznie przenosić jego wyników na wszystkich, jednak dobrze pokazuje znaczenie uporządkowania tego, co właściwie wydarzyło się w poprzednim związku.

Możesz więc zadać sobie trzy pytania:

• Co w poprzedniej relacji było dobre i chciałbym tego ponownie?
• Czego nie chcę już akceptować?
• Co sam zrobiłbym inaczej w kolejnej relacji?

Jeżeli masz choć częściową odpowiedź, zaczynasz nową znajomość z większą świadomością niż wtedy, gdy jedynym planem jest „byle zapomnieć”.

Randki nie muszą od razu prowadzić do nowego związku

Częsty błąd polega na traktowaniu pierwszej randki po rozstaniu jak egzaminu.

Czy nadal jestem atrakcyjny? Czy potrafię z kimś rozmawiać? Jak również czy ktoś mnie jeszcze zechce? Czy tym razem znajdę partnera?

Wtedy zwykła kawa dostaje ciężar, którego nie powinna mieć.

Pierwsza randka może służyć po prostu sprawdzeniu, jak czujesz się podczas poznawania nowej osoby. Nie musisz od razu decydować, czy chcesz kolejnego związku.

Dlatego po dłuższej przerwie dobrze sprawdza się proste spotkanie: kawa, spacer, lunch albo krótkie wyjście w miejsce publiczne. Łatwiej wtedy skupić się na rozmowie, zamiast budować atmosferę „wielkiego powrotu do randkowania”.

Podczas spotkania zwróć uwagę nie tylko na to, czy druga osoba ci się spodobała. Sprawdź również:

• czy mogłeś swobodnie mówić;
• czy druga osoba szanowała twoje granice;
• czy nie próbowałeś na siłę zrobić dobrego wrażenia;
• czy rozmowa wzbudziła ciekawość;
• czy chcesz spotkać tę osobę ponownie właśnie z nią, a nie po prostu z kimkolwiek.

To znacznie lepsze kryteria niż samo pytanie: „czy ona mnie polubiła?”.

Uważaj na potrzebę natychmiastowego związku

Po bolesnym rozstaniu zainteresowanie drugiej osoby potrafi działać wyjątkowo mocno. Ktoś znowu pisze dobranoc, pyta, jak minął dzień, proponuje spotkanie i okazuje zainteresowanie. Pojawia się ulga.

Łatwo wtedy uznać ulgę za niezwykłą więź.

Dlatego dobrze nie przyspieszać deklaracji wyłącznie dlatego, że pierwsze spotkania są intensywne. Poznaj drugą osobę również w zwyczajnych sytuacjach: gdy macie odmienne zdanie, ktoś jest zmęczony, trzeba zmienić plan albo jedna strona stawia granicę.

Szybko rozwijająca się relacja nie jest automatycznie zła. Badania nad „rebound relationships” właśnie dlatego są interesujące, że podważają prosty stereotyp, zgodnie z którym nowy związek rozpoczęty szybko po rozstaniu musi skończyć się źle. Wyniki pokazują bardziej skomplikowany obraz — mogą pojawiać się zarówno korzyści, jak i problemy, a sam odstęp czasowy nie wystarcza do oceny jakości relacji.

Znacznie ważniejsze pytanie brzmi więc: czy wybierasz tę konkretną osobę, czy wybierasz ulgę, którą daje jej obecność?

A jeśli nadal tęsknisz za byłym partnerem?

Sama tęsknota nie przekreśla randkowania.

Po ważnej relacji wspomnienia mogą wracać długo. Problem pojawia się wtedy, gdy nową znajomość wykorzystujesz do prowadzenia starej historii.

Jeśli po każdej randce sprawdzasz profil byłej osoby albo zastanawiasz się, czy zobaczy twoje zdjęcia, dobrze jeszcze zwolnić.

Podobnie jeśli były partner nadal ma możliwość całkowitej zmiany twoich planów. Wyobraź sobie, że jutro dostajesz wiadomość: „Możemy porozmawiać? Tęsknię”. Jeżeli natychmiast odwołałbyś wszystkie spotkania i wrócił do poprzedniej relacji bez zastanowienia, emocjonalne zakończenie związku prawdopodobnie jeszcze się nie dokonało.

Jeżeli natomiast potrafiłbyś najpierw zapytać, czego właściwie chce były partner, przypomnieć sobie przyczyny rozstania i dopiero później podjąć decyzję, sytuacja wygląda inaczej.

Checklista przed pierwszą randką po rozstaniu

Przed spotkaniem odpowiedz sobie na kilka prostych pytań:

• Czy idę na tę randkę dlatego, że naprawdę chcę?
• Czy interesuje mnie osoba, z którą się spotykam?
• Czy nie zamierzam wykorzystywać randki do wzbudzenia zazdrości?
• Czy potrafię powiedzieć o rozstaniu w dwóch–trzech zdaniach?
• Czy mogę przyjąć, że spotkanie będzie miłe i nic więcej z niego nie wyniknie?
• Czy potrafię odmówić drugiego spotkania bez poczucia winy?
• Czy potrafię przyjąć odmowę bez traktowania jej jak oceny własnej wartości?
• Czy wiem, jakich granic chcę pilnować?
• Czy mam również życie, plany i ludzi poza randkowaniem?

Nie musisz uzyskać idealnego kompletu odpowiedzi. Jeżeli jednak randka jest dodatkiem do twojego życia, a nie planem ratunkowym, to zazwyczaj dobry moment, aby spróbować.

Jeśli natomiast po rozstaniu przez dłuższy czas trudno ci normalnie funkcjonować, śpisz bardzo źle, nie możesz pracować albo silne emocje nie słabną, priorytetem nie powinno być zmuszanie się do kolejnych randek. Przeglądy badań pokazują, że zakończenie ważnej relacji może wiązać się z istotnym obciążeniem psychicznym, choć sposób adaptacji bardzo różni się między ludźmi. W takiej sytuacji rozmowa z psychologiem może być bardziej pomocna niż kolejna aplikacja randkowa.

Najważniejszy wniosek jest więc prosty: nie licz miesięcy — obserwuj motywację, własne funkcjonowanie i sposób, w jaki traktujesz nową osobę. Randkowanie po rozstaniu nie wymaga całkowitego zapomnienia o przeszłości. Wymaga jednak wystarczająco dużo miejsca, żeby nowa znajomość mogła być naprawdę nowa.

Źródła

• Uniwersytet SWPS – „Badanie: co się może wydarzyć, gdy opiszesz historię swojego byłego związku?”.
• Jolanta Zuzanna Czarnecka, Jerzy Trzebiński – „The effects of narrative framing of own broken love on understanding the past and imagining the future in close relationships”, PLOS One.
• Claudia C. Brumbaugh, R. Chris Fraley – „Too fast, too soon? An empirical investigation into rebound relationships”, Journal of Social and Personal Relationships.
• „Psychosocial Effects of Romantic Breakups During Emerging Adulthood: A Systematic Review”.